Eλλάδα - Αργεντινή 78-80

Ένα σουτ, όπως ακριβώς το είχε μαντέψει ο Λούις Σκόλα. Μόνο που αυτό το σουτ έμελλε να καθορίσει τη μοίρα της εθνικής στη διοργάνωση. Ο Βασίλης Σπανούλης τόλμησε να εκτελέσει από τα 6.25μ, όπως τότε στο Βελιγράδι ο Διαμαντίδης, και όχι να αυξήσει τις πιθανότητες παράτασης με δίποντο. Βρήκε όμως σίδερο και το 80-78 καταδίκασε την "επίσημη αγαπημένη" σε πρόωρο αποκλεισμό. Η τετράδα ήταν τόσο κοντά αλλά ταυτόχρονα και τόσο μακριά.

Η εθνική έδειξε πάντως πως στο Πεκίνο πήγε για να πετύχει. Διέθετε χαρακτήρα και πάλεψε μέχρι τέλους. Η Αργεντινή, ως χρυσή ολυμπιονίκης, ήταν το φαβορί. Αντιλήφθηκε όμως από νωρίς ότι το έργο της δεν θα ήταν καθόλου εύκολο απέναντι στους αποφασισμένους για την υπέρβαση διεθνείς του Γιαννάκη. Ο Τσαρτσαρής έστειλε τα πρώτα ηχηρά μηνύματα με τις προσπάθειες του κάτω από το καλάθι, ενώ ο Σπανούλης είχε τη λύση σε κάθε αντίπαλο αμυντικό σύστημα.

Βέβαια τα εύστοχα τρίποντα του σπουδαίου Τζινόμπιλι (3/4 στο πρώτο δεκάλεπτο) πήγαν να επηρεάσουν αρνητικά τον ελληνικό ρυθμό, όπως και αυτό του Ντελφίνο στην εκπνοή του πρώτου δεκάλεπτου (23-22), αφού ήταν η απαρχή για ένα 7-0 των Αργεντινών (26-23). Όμως το φρόνημα των παικτών δεν κάμφθηκε. Ο Τσαρτσαρής πήρε εκ νέου μπάλα και τελείωσε φάσεις, ενώ το ίδιο συνέβη με τον φορμαρισμένο Γιάννη Μπουρούση που με προσωπικούς πόντους έκανε το 38-33 για το μεγαλύτερο ελληνικό προβάδισμα.

Μόνο που τα τρίποντα συνέχισαν πληγώνουν την άμυνα της εθνικής. Δύο τέτοια έκλεισαν στην ελάχιστη τιμή την ψαλίδα (40-39 στο 20') και επέφεραν ακόμη μια φορά ισορροπία. Με το προβάδισμα να αλλάζει συνεχώς χέρια, η κατάσταση ήταν ρευστότατη. Μετά την ανάπαυλα του ημιχρόνου, όμως, η εικόνα άλλαξε και η Αργεντινή πήρε τα ηνία. Όχι τόσο γιατί κρατούσε ένα μικρό προβάδισμα τριών-τεσσάρων πόντων (44-48, 50-53), αλλά κυρίως γιατί είχε στείλει το παιχνίδι στο δικό της μοτίβο. Αργός ρυθμός, λίγες επιθέσεις, παιχνίδι στο πέντε εναντίον πέντε. Της ταίριαζε απόλυτα κάτι τέτοιο.

Η εθνική, παρά τα διαδοχικά λάθη της σε κρίσιμα σημεία, έμεινε κοντά ως το 56-55 του 30', αλλά εκεί άρχισε να... χάνεται. Τα μεγάλα σουτ του "δολοφόνου" Ντελφίνο για το 64-57 έδειξαν πως η εθνική είχε ένα βουνό να ανέβει. Έτσι ήταν. Παρά την υπερπροσπάθεια, τα τρίποντα του Φώτση και του Ζήση για το 66-66, την ψυχή που έβγαλαν τα παιδιά στο παρκέ, τις άμυνες που ολοκλήρωσαν, το τρίποντο του Διαμαντίδη για το 76-75 1.40 πριν από το τέλος, το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο με αυτό πριν από τέσσερα χρόνια. Ο Βασιλόπουλος μείωσε σε 80-78 στα 39.30, όμως ο Σπανούλης δεν τον μιμήθηκε και το 80-78 δυστυχώς έμεινε αναλλοίωτο. Αυτή τη φορά η τύχη μας γύρισε την πλάτη.

Τα δεκάλεπτα: 22-23, 40-39, 55-56, 78-80

Πηγή: contra.gr