Ευαγγελία Σαμιωτάκη: Το μόνο που ήθελα ήταν να σβήσω το φως και να πεθάνω

«Μετά τον θάνατο του Σπύρου ήμουν κλεισμένη στο εξοχικό μου, στον Ωρωπό, και δεν ήθελα να δω κανέναν. Έσβηνα και το φως στο δωμάτιό μου και το μόνο που ήθελα ήταν να πεθάνω. Ούτε και την κοπέλα που έχω στο σπίτι ήθελα να με εξυπηρετεί. Δεν ήθελα κανέναν. Με έπαιρνε όμως πολλά τηλέφωνα ο Γιώργος (σ.σ. Μακρής, σκηνοθέτης και φίλος της) και μου έλεγε πως θέλει να με δει για να μιλήσουμε για δουλειά. Στην αρχή δεν ήθελα να τον ακούσω, αλλά εκείνος επέμεινε τόσο πολύ που τελικά με έπεισε να σηκωθώ από το κρεβάτι».

Αυτό δήλωσε σε συνέντευξή της στην Espresso η Ευαγγελιά Σαμιωτάκη, η οποία αυτό το καιρό παίζει στην παράσταση «Θου, Κύριε, οι... φοροφυγάδες» καθισμένη σε αναπηρικό καροτσάκι. «Έχει καταστραφεί ο χόνδρος στο γόνατό μου και όταν περπατάω, με πονάει πολύ, ενώ όταν κάθομαι, είμαι κάπως καλύτερα. Συνήθως περπατάω με τη βοήθεια της κοπέλας που έχω στο σπίτι και με βοηθάει στις δουλειές ή χρησιμοποιώ το καροτσάκι. Μόλις τελειώσουν οι παραστάσεις στο θέατρο όπου εμφανίζομαι, θα μπω αμέσως στο χειρουργείο. (...) Μου έχουν φτιάξει μια κατασκευή σαν περιστερώνα και σε όλη την παράσταση είμαι εκεί. Με βάζουν και κάθομαι σε ένα θρόνο και το κοινό δεν καταλαβαίνει τίποτα από το πρόβλημά μου. Κι επειδή δεν θέλω να με βλέπει ο κόσμος πάνω στο καροτσάκι, πηγαίνω στο θέατρο πολύ νωρίς».

Τέλος, όσον αφορά την οικονομική της κατάσταση, η αγαπημένη ηθοποιός δηλώνει «Ο Σπύρος ήταν πολύ καλλιτέχνης και δεν ήξερε να διαχειρίζεται τα χρήματα. Αυτό τον ρόλο τον ανέλαβα εγώ και επένδυσα τα χρήματά μας κυρίως στην αγορά σπιτιών. Δόξα τω Θεώ, είμαι καλά οικονομικά! Εχω την κοπέλα που με βοηθάει και έναν κηπουρό στο σπίτι στον Ωρωπό, όπου μένω τον περισσότερο καιρό, αλλά και δώδεκα σκυλιά τα οποία ζουν μαζί μου βασιλικά».