Κρατούμενοι κοιμούνται στο πάτωμα γιατί δεν υπάρχει χώρος, στις φυλακές Αγιάς

Είναι χαρακτηριστικό, σύμφωνα με τα "Χανιώτικα Νέα" ότι -όπως συνέβαινε και στο παλιό κτήριο- 30 κρατούμενοι κοιμούνται στο πάτωμα, αφού ο συνολικός αριθμός των φυλακισμένων υπερβαίνει τη δυναμικότητα που έχουν οι δύο εν λειτουργία πτέρυγες.  

Τα προβλήματα των φυλακών βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης που είχε ο διευθυντής των φυλακών Γιάννης Κλαπάκης με τον βουλευτή Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργο Σταθάκη, ο οποίος, μαζί με στελέχη του κόμματος και την υπεύθυνη του βιβλιοπωλείου 'Επιλογές', επισκέφθηκαν τις φυλακές για να προσφέρουν βιβλία για την υπό σύσταση βιβλιοθήκη του νέου σωφρονιστικού καταστήματος.  

Ο κ. Κλαπάκης υπογράμμισε ότι, προκειμένου να λειτουργήσουν και οι 5 συνολικά πτέρυγες της φυλακής, χρειάζονται ακόμα τουλάχιστον 100 άτομα ως προσωπικό, ενώ σε ό,τι αφορά τις δυσλειτουργίες που υπάρχουν ανέφερε: «Τώρα λειτουργούν 2 πτέρυγες, χωρητικότητας 240 κρατουμένων, αλλά κρατάμε 270 άτομα. Αυτό για εμάς είναι τεράστιο πρόβλημα που ούτε το επιθυμούσαμε και ούτε το θέλαμε.

Eμείς ήρθαμε από την άλλη φυλακή για να αποφύγουμε τον υπερπληθυσμό και τον συνωστισμό και τώρα σε μια μοντέρνα φυλακή έχουμε το ίδιο πρόβλημα. Αυτό σημαίνει ότι 30 κρατούμενοι κοιμούνται πάλι πάνω σε στρώματα και τα τρίκλινα κελιά τα έχουμε κάνει τετράκλινα».

Συνεχίζοντας, επεσήμανε ότι για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα θα πρέπει να ανοίξει μία ακόμα πτέρυγα, κάτι που όμως είναι αδύνατον να γίνει λόγω της έλλειψης υπαλλήλων. «Για να λειτουργήσουμε όλη τη φυλακή, δηλαδή και τις 5 πτέρυγες, θα θέλαμε ακόμα 50 εσωτερικούς υπαλλήλους και 50 εξωτερικούς συν τους διοικητικούς. Τώρα, με την κινητικότητα, θα πάρουμε 4 διοικητικούς υπαλλήλους, αλλά δεν επαρκούν.

Και όσο δεν έχουμε το προσωπικό που χρειαζόμαστε τόσο λιγότερα μπορούμε να προσφέρουμε», σημείωσε ο διευθυντής των φυλακών και πρόσθεσε: «Ηρθαμε εδώ με πολλές ελλείψεις γι’ αυτό και το επόμενο διάστημα θα ζητήσουμε από όλους τους Φορείς της τοπικής κοινωνίας, όπως Αθλητικούς Συλλόγους και όποιον άλλο Σύλλογο θέλει, τη βοήθειά τους για να προσφέρουν ό,τι μπορούν.

Εμείς από την πλευρά μας πραγματικά δεν μπορούμε να προσφέρουμε τίποτα στους κρατουμένους πέρα από την κράτησή τους και το λιγοστό φαγητό που τους δίνουμε. Γι’ αυτό και θα πρέπει να οργανωθούμε με τη βιβλιοθήκη, με προγράμματα εκπαίδευσης, με γυμναστήρια κ.λπ. Μόνοι μας, όμως, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, αφού και οι πιστώσεις του κράτους είναι ελάχιστες».