Euro 2008: Τελικός

Από τη μία η οργάνωση, η αποτελεσματικότητα, η παράδοση της "νάτσιοναλμανσαφτ". Η Γερμανία είναι η πολυνίκης ομάδα των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων (1972, 1980, 1996) και η χώρα με τις περισσότερες παρουσίες στον τελικό (φιναλίστ το 1976 και το 1992). Ως εκ τούτου, οι... οιωνοί του παρελθόντος είναι στο πλευρό της, έστω κι αν παίκτες και τεχνικό επιτελείο της ομάδας δεν το δηλώνουν ανοιχτά. Το γεγονός ότι κοινό και bookmakers έχουν χρίσει φαβορί την Ισπανία κρίνεται θετικό και αναμενόμενο ύστερα από την δύσκολη πρόκριση των Γερμανών στα ημιτελικά κόντρα στην Τουρκία (3-2). Παρ’ όλα αυτά, ο Κριστόφ Μέτσελντερ παραδέχεται την σταθερότητα του αντιπάλου, που ίσως προκαλέσει προβλήματα.

Ενα τέτοιο σίγουρα δημιουργήθηκε στην τελευταία προπόνηση της προετοιμασίας για το πιο κρίσιμο παιχνίδι της ομάδας τα τελευταία έξι χρόνια. Ο Μίχαελ Μπάλακ ένιωσε ενοχλήσεις στην κνήμη και δεν κατάφερε να βγάλει το πρόγραμμα, με αποτέλεσμα όλη η Γερμανία να πονά μαζί του. Η ομοσπονδία της χώρας τον δήλωσε αμφίβολο για την αναμέτρηση, ο Γιόαχιμ Λεβ έχει κάνει εναλλακτικά σχέδια (Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ ή Τιμ Μπορόφσκι για το ρόλο του), ωστόσο ο ίδιος ο αρχηγός των "πάντσερ" δεν θέλει ούτε να σκέφτεται το ενδεχόμενο να χάσει και τον δεύτερο τελικό της Γερμανίας που θα μπορούσε να συμμετάσχει. Υπενθυμίζεται ότι στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 κόντρα στη Βραζιλία ήταν τιμωρημένος και δεν αγωνίστηκε.

Η μηχανή του χρόνου

Οι δύο χώρες έχουν αναμετρηθεί 19 φορές στο παρελθόν, κυρίως σε πλαίσιο φιλικών αγώνων, με τα "πάντσερ" να μετρούν 8 νίκες και 5 ήττες (26-21 τα γκολ υπέρ τους). Τελευταία φορά που συναντήθηκαν ήταν τον Φεβρουάριο του 2003 σε φιλικό στη Μαγιόρκα, όπου οι "φούριας ρόχας" κέρδισαν με 3-1. Κασίγιας, Πουγιόλ, Τσάβι, Φρίντριχ, Μέτσελντερ, Κλόζε, Νόιβιλ είχαν αγωνιστεί τότε και βρίσκονται και τώρα στις αποστολές των δύο ομάδων.

Μόλις πέντε αναμετρήσεις αφορούσαν επίσημες διοργανώσεις. Η Γερμανία μετρά τρεις νίκες και μία ήττα, ωστόσο στο Euro 1984 η κεφαλιά του Αντόνιο Μακέδα στο 90’ έστειλε τους Ισπανούς στα ημιτελικά του θεσμού (και μετά στον τελικό) και άφησε τους Γερμανούς εκτός θεσμού από τη φάση των ομίλων. Στο επόμενο τουρνουά εκδικήθηκαν, κερδίζοντας στη φάση των ομίλων με 2-0 χάρη σε δύο τέρματα του Ρούντι Φέλερ. Τελευταία επίσημη αναμέτρηση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, που έληξε ισόπαλη 1-1 (στους ομίλους).

Στην αντίπερα όχθη βρίσκεται η Ισπανία, η οποία ψάχνει το πρώτο τρόπαιο μετά το Euro 1964 (τον πρώτο τελικό μετά το Euro 1984 τον... βρήκε). Οι "φούριας ρόχας" έχουν το όνομα αλλά παραδοσιακά δεν έχουν τη χάρη, ωστόσο φέτος δείχνουν να έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Εάν μάλιστα κατακτήσουν το θεσμό, ο Λουίς Αραγονές θα γίνει ο πιο γηραιός νικητής προπονητής έχοντας συμπληρώσει 69 χρόνια και 338 μέρες, ενώ η Ισπανία θα γίνει η πρώτη ομάδα μετά τη Γαλλία το 1984 που θα έχει κατακτήσει το τρόπαιο με τρεις νίκες στη φάση των ομίλων. Το βέβαιο είναι ότι θα έχει πάρει το απόλυτο των πριμ της ΟΥΕΦΑ με 27,5 εκατομμύρια ευρώ, ωστόσο προς το παρόν ο Αραγονές κρατά χαμηλούς τους τόνους, γνωρίζοντας καλά το πόσο επικίνδυνοι είναι οι Γερμανοί.

Ο Ισπανός προπονητής αντιμετωπίζει κι αυτός ένα πολύ σημαντικό αγωνιστικό πρόβλημα. Ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με τέσσερα γκολ, Νταβίντ Βίγια, αποχώρησε τραυματίας από τον ημιτελικό με τη Ρωσία (3-0) και δεν είναι σε θέση να προσφέρει τις υπηρεσίες του. Ως αποτέλεσμα, ο Τσεσκ Φάμπρεγκας θα βρεθεί στη θέση του επιθετικού της Βαλένθια, θα αγωνιστεί πίσω από τον Φερνάντο Τόρες και θα προσπαθήσει να φέρει "φρεσκάδα" στη σύνθεση των Ισπανών, όπως συνέβη στον ημιτελικό όπου η είσοδός του (αντί του "λαβωμένου" Βίγια) έδωσε νέα πνοή στην ομάδα του.

Πηγή: contra.gr