Ελλάδα - Ρωσία 67-83

Να τα λέμε όλα. Η Ρωσία είναι καλύτερη από την Εθνική ομάδα. Απλά πράγματα. Σαφώς βέβαια το συγκρότημα του Ηλία Ζούρου θα μπορούσε να προβάλει μεγαλύτερη αντίσταση, να είναι πιο προσεκτική στα ριμπάουντ, να έχει πιο καλές επιλογές στις επιθέσεις του τετάρτου δεκαλέπτου.

Σε κάθε περίπτωση όμως η έκβαση του αγώνα θα κρινόταν από τις ρωσικές διαθέσεις. Αρχικά, η ομάδα του Μπλατ μας υπνώτισε μ' ένα χαμηλό τέμπο το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μας ταιριάζει ενώ έβαλε σχεδόν όλα τα σουτ. Απρόσμενο, αλλά γεγονός. Στο πρώτο ημίχρονο πάντως η Εθνική είχε ενέργεια και σκορ (ξεκίνησε άλλωστε με 5/5 τρίποντα) έχασε όμως πολλά αμυντικά ριμπάουντ, άρα έδωσε αρκετές δεύτερες ευκαιρίες στον αντίπαλο.

Η μάχη χάθηκε οριστικά στο τρίτο και στο τέταρτο δεκάλεπτο κατά τη διάρκεια των οποίων η Εθνική έχασε οριστικά το δρόμο προς το αντίπαλο καλάθι αφού οι κοντοί της δεν βοήθησαν καθόλου. Στον αντίποδα, ο Κιριλένκο ανέβασε στροφές, ο Μοζγκόφ τελείωνε εύκολα τις φάσεις κάτω από το καλάθι και η Ρωσία πήρε μία μικρή διαφορά (43-49, 55-60).

Εστω και έτσι όμως θα μπορούσαμε να αλλάξουμε τη μοίρα μας. Η αστοχία όμως στο μακρινό σουτ αλλά και τα αρκετά λάθη (σε πάσες, τοποθετήσεις και επιλογές) δεν το επέτρεψαν. Το τρίποντο του Μόνια για το 76-64 καθάρισε οριστικά το παιχνίδι και κατέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο ότι σε βραδιές που η Εθνική δεν θα παίζει καλή άμυνα θα είναι καταδικασμένη να υποστεί την ήττα. Ηταν ένα χρήσιμο μάθημα.

Τα δεκάλεπτα: 16-15, 39-42, 57-65, 67-83.

Ελλάδα: Ξανθόπουλος, Μπουρούσης 5, Ζήσης 10(1), Βασιλειάδης, Καλάθης 7, Φώτσης 10(2), Παπανικολάου 3, Μαυροειδής 4, Μπράμος 8(2), Κουφός 15, Καϊμακόγλου 5(1).

Ρωσία: Βορόντσεβιτς 6, Μοζγκόφ 19, Μπίκοφ 4, Φριτζόν 6(2), Σβεντ 15(1), Κριάπα 11, Αντόνοφ, Μόνια 6(2), Πονκρασόφ 3(1), Κιριλένκο 13(2).