Η Κατερίνα Νιτσοπούλου μιλά για τους Άνεμος

- Πες μας για την ιστορία του συγκροτήματος.
- Ξεκινήσαμε το 1998 επίσημα, άρα κλείνουμε δέκα χρόνια στον χώρο. Έχουμε συνεργαστεί με πολύ κόσμο. Το πρώτο μας άλμπουμ ήταν το ομώνυμο , το οποίο με μεγάλη μας χαρά και τιμή κυκλοφόρησε σε 50 χώρες του κόσμου. Ένα από τα τραγούδια του συμπεριλήφθηκε στη συλλογή «From Athens to Andalousia» . Μας έμαθε κόσμος που δεν το περιμέναμε. Λαμβάναμε μηνύματα από Αλάσκα, Βραζιλία, από τρελά μέρη..


- Ο κόσμος δηλαδή ανταποκρίθηκε…
- Ναι και μάλιστα σχολιάστηκε ο ιδιαίτερος ήχος που ερχόταν από την Ελλάδα.

- Άρα αυτός ο ιδιαίτερος ήχος των Άνεμος άγγιξε τελικά το κοινό σε όλο τον κόσμο.
- Το αντιληφθήκαμε τότε, αλλά στην πραγματικότητα την ανταπόκριση την εισπράττουμε σήμερα και μέσω του internet που λαμβάνεις πιο εύκολα τις αντιδράσεις του κοινού. Δέχονται τον ελληνικό στίχο στον κόσμο. Βέβαια και ο αγγλικός στίχος δεν έχει πρόβλημα! Για την τελευταία μας δουλειά το «Paradise», δεχτήκαμε πολύ καλά σχόλια. Αν όμως αντιληφθούν κάτι γνήσιο, η γλώσσα των στίχων δεν έχει σημασία. Μπορούσαμε τότε να κάνουμε συναυλίες, αλλά δεν το πιστεύαμε. Ήταν κάτι σαν ουτοπία. Σήμερα καταλαβαίνουμε πλέον ότι όλος ο κόσμος είναι δίπλα μας. Όλο αυτό είναι γήινο, απτό. Οι εταιρίες επίσης δεν στήριζαν κάτι τέτοιο. Έπρεπε να γίνουν όλα με έξοδα του συγκροτήματος. Όμως οι εταιρίες κλείνουν..

- Και τα ακούσματα μένουν..
- Έτσι είναι. Ο κόσμος έχει αφυπνιστεί. Ψάχνει νέα ακούσματα. Ιδιαίτερα. Κερδίζουμε λοιπόν «έδαφος».

- Θυμάμαι ότι όταν βγήκε το δεύτερο cd σας, που σας έκανε και ευρέως γνωστούς, πολύς κόσμος ψαχνόταν για τους Άνεμος. Ήθελε να μάθει για τον ιδιαίτερο ήχο, τα φωνητικά. Το καταλάβατε τότε; Πως το αντιμετώπισες;
- Δεν το κατάλαβα. Ερχόταν η Ελένη Ζιώγα και μας το έλεγε και δεν το πιστεύαμε ότι τα τραγούδια μας ακουγόταν τόσο πολύ από τον κόσμο. Μας μούδιασε. Δεν ξέραμε τι πρέπει να κάνουμε. Πώς να φερθούμε. Αλλά αυτό φεύγει με τα χρόνια. Η ανησυχία για το τι σκέφτεται ο άλλος για σένα. Αυτό μαθαίνουμε και την κόρης μας τώρα. Το πρόβλημα όμως είναι η πλύση εγκεφάλου που γίνεται στους νέους.

- Εννοείς μέσω διαδικτύου, Μ.Μ.Ε. κλπ;
- Όχι τόσο το διαδίκτυο. Αυτό είναι ένα πολύ καλό μέσω πληροφόρησης.

- Μας δίνεις πάτημα για κάτι που θέλαμε να σε ρωτήσουμε. Μέσα από όλα αυτά, πως θεωρείς ότι θα είναι οι νέοι σε μερικά χρόνια;
- Είμαι υπέρ της παροχής πληροφοριών. Διάγουμε όμως ένα μεταβατικό στάδιο. Είναι για παράδειγμα ένα θέμα τα πνευματικά δικαιώματα. Η πίτα δεν έχει μοιραστεί ακόμα και παίζονται πολλά παιχνίδια. Θα ήταν ωραίο να δίνεται η δυνατότητα στον κόσμο να ακούσει κάτι, να το εκτιμήσει και από μόνος του να συνεισφέρει. Ίσως στο μέλλον γίνει αυτό. Είναι πολύπλοκα θέματα. Το μέλλον είναι εδώ, αλλά και το παρόν. Το παρόν σαν ευχολόγιο. Σαν να μην μας αρέσει και προβάλλουμε μια μελλοντική κατάσταση. Βέβαια όλα θα είναι αυτοματοποιημένα. Δεν με χαλάει από τεχνικής άποψης. Θα με χαλάσει η καθοδήγηση.

- Αυτή όμως υπήρχε πάντα με κάποια μορφή.
- Ναι, αλλά η ταχύτητα παίζει ρόλο. Αν είναι αργή, ο άλλος έχει την δυνατότητα να σκεφτεί, να φιλτράρει και να αφομοιώσει.

- Σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα που λέγαμε πριν, συγκεκριμένο μεγάλο βρετανικό συγκρότημα έχει βγάλει το νέο του cd στο internet και ο κόσμος δίνει όσο θέλει για να το αποκτήσει.
- Το σκεφτόμασταν κάπως έτσι και εμείς. Να το ακούσει ο κόσμος και αν του αρέσει να δώσει ότι επιθυμεί. Αν δεν του αρέσει, εντάξει.

- Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το κάνεις αυτό. Για παράδειγμα να δοθεί στο internet μία συναυλία, να την ακούσει ο κόσμος που θέλει.
- Παρεμπιπτόντως, σχετικά με αυτό, έχουμε δημιουργήσει μουσική για μια θεατρική παράσταση και το cd δίνεται στον κόσμο μαζί με το πρόγραμμα.

- Σαν κομμάτι της θεατρικής παράστασης. Αν του αρέσει, να μην πηγαίνει να το αγοράσει.
- Ακριβώς. Γιατί και οι τιμές είναι λίγο υψηλές σε αυτά. Έτσι και αλλιώς όμως πολλές παραγωγές πλέον γίνονται σε home studios ή νοικιάζεται ένα και η υπόλοιπη δουλεία γίνεται εύκολα. Και οικονομικά. Ακόμα και το art work, επειδή ο Κώστας είναι και εικαστικός, γίνεται από εμάς. Μέχρι και σε video clip υπάρχει άποψη και αυτό εκτιμάται από τα άτομα της δουλειάς γιατί καταλαβαίνουν ότι ο καλλιτέχνης ξέρει τι θέλει. Σε όλα αυτά το κόστος είναι μικρό.

- Αλλάζοντας θέμα, στους Άνεμος, τι μουσική αρέσει; Τι ακούν;
- Πολλά ακούσματα. Από ξένη μουσική σχεδόν τα πάντα. Είχα όμως πάντα πρόβλημα με τα λαϊκά.

- Πως τα οριοθετείς;
- Δεν εννοώ τα παλιά, αλλά τα καινούργια. Είναι κάτι απερίγραπτο κατά την άποψή μου. Έχει χάσει την ψυχή του αυτό το είδος, προσαρμοσμένο στην ελληνική κοινωνία και απεικονίζοντας την. Πώς ο άλλος θέλει να φανεί και να δείξει το αυτοκίνητό του ή το φόρεμά του. Είναι κάπως σαν το τραπεζικό σύστημα. Δίνει δάνεια, χωρίς αντίκρισμα πλέον χρυσού και από την άλλη δεν μπορούν να αποπληρωθούν. Αυτό συνεχίζεται στο άπειρο. Σαν να φτιάχνεται μια «πλαστή» πραγματικότητα.

- Αλληγορικά, αυτό φτάνει και στην μουσική.
- Βέβαια.

- Σαν να έχει σκαφτεί ένας «καλλιτεχνικός» λάκκος, μέσα στον οποίο πέφτουν και τα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με το τραγούδι.
- Ακριβώς. Σαν να μην υπάρχει προσωπικότητα. Γίνεται μια αντιγραφή προτύπων. Μερικές φορές όμως παρουσιάζονται και μερικές ανατροπές για να εκτονώσουν μια κατάσταση.

- Είναι όμως προγραμματισμένες ανατροπές.
- Ναι είναι. Αντιλαμβάνονται ότι ο κόσμος θέλει να δει κάτι άλλο και το εντάσσουν στο πρόγραμμα και μετά αναπαράγουν και αυτό. Είναι έλλειψη μαγείας.

- Τώρα σχετικά με το “Paradise”, ξενόγλωσσο. Πως το αποδέχθηκε ο κόσμος;
- Πολύ καλά. Δεν είχε πρόβλημα. Τώρα οι εταιρίες είναι περίεργες. Έχουμε και στα σκαριά μια καινούργια δουλειά. Θα συνεργαστούμε και με την Λίνα Νικολακοπούλου, που θα κάνει και την παραγωγή. Μας στηρίζει πολύ. Ανατρέξαμε και μια μεγάλη πηγή για εμάς. Την ποίηση. Του Εμπειρίκου, της Δημουλά.. Τους έχουμε αντιμετωπίσει με ανατρεπτικό τρόπο.

- Δηλαδή;
- Δώσαμε βάση στον εσωτερικό ρυθμό του λόγου τους. Είναι πρόκληση, να επενδύσουμε ακουστικά τις εικόνες που εκείνοι θέλουν να δώσουν.

- Και λίγο πριν τελειώσουμε, θέλουμε τον αγαπημένο σου στίχο από το καινούργιο άλμπουμ.
- Μου βάζετε δύσκολα. Μου αρέσει! Λοιπόν: «Γιατί κάθε φορά ξεχνάς του ονείρου την πόρτα ανοιχτή». Είναι σαν την τελευταία παράγραφο του Συντάγματος, ότι όλα υπόκεινται σε αναθεώρηση. Ασφαλιστική δικλίδα για την ελευθερία μας.

- Κατερίνα, σε ευχαριστούμε πολύ και καλή συνέχεια.
- Ευχαριστώ και εγώ.