Αφιέρωμα στον Βαλκανικό Κινηματογράφο

Από το 1999 δουλεύει στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και από το 2002 είναι υπεύθυνος του προγράμματος «Ματιές στα Βαλκάνια».

Έχει δημοσιεύσει κριτικά κείμενα για τον κινηματογράφο και έχει επιμεληθεί αρκετές μονογραφίες του ΦΚΘ, μεταξύ των οποίων, τις Γιώργος Πανουσόπουλος, Carol Reed, Goran Paskaljević Cristian Mungiu.

Punk’s not Dead
Του Βλαντιμίρ Μπλαζέβσκι /ΠΓΔΜ –Σερβία, 2011

Ηθοποιοί: Jordan Simonov (Mirsa), Kamka Tocinovski (Nina), Toni Mihajlovski (Ljak), Ratca Radmanovic (Milka)

Μία μαύρη κωμωδία με θέμα την επανένωση ενός παλιού πανκ συγκροτήματος. Ο Μίρσα είναι ένας πανκ που παλεύει με τις δυσκολίες της καθημερινότητας στα Σκόπια. Μια μέρα, του προτείνουν να συμμετάσχει σε μια πολυπολιτισμική εκδήλωση στο Ντέμπαρ. Το επόμενο βήμα θα είναι να βρει όλα τα πρώην μέλη του συγκροτήματός του και να τους προτείνει να παίξουν ξανά... Η πρώην φίλη του ξαναγυρίζει κοντά του και τον βοηθά να τους εντοπίσει και να τους πείσει να ξαναφτιάξουν τη μπάντα τους. Το μήνυμα της ταινίας είναι πολύ εγκαρδιωτικό – πρέπει να συνεχίσουμε ν’ αγωνιζόμαστε για να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας.

Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Competition - Karlovy Vary IFF 2011


Τρεις πίθηκοι
Του Νουρί Μπιλγκέ Τσειλάν / Τουρκία, 2008

Ηθοποιοί: Yavuz Bingöl (Eyüp), Hatice Aslan (Hacer), Ahmet Rıfat Şungar (İsmail), Ercan Kesal (Servet), Cafer Köse (Bayram), Gürkan Aydın

Όταν μικρά παραπτώματα μετατρέπονται σε ακραία ψέματα, μια οικογένεια παραπαίει και αγωνίζεται να μείνει ενωμένη, κρύβοντας την αλήθεια. Προκειμένου να αποφύγουν δύσκολες καταστάσεις και ευθύνες που θα ήταν έτσι κι αλλιώς αδύνατον να αντέξουν, επιλέγουν να αποσιωπήσουν την αλήθεια, αποφασίζουν να μη βλέπουν, να μην ακούν και να μη μιλάνε. Μπορεί όμως το παιχνίδι των Τριών Πιθήκων να ακυρώσει την ύπαρξη της αλήθειας;

Οι ‘Τρεις πίθηκοι’ κέρδισαν  το βραβείο σκηνοθεσίας  στο Φεστιβάλ των Καννών το 2008.


Νύχτα σιωπής
Του Ρέις Τσελίκ / Τουρκία, 2012

Ηθοποιοί: Ilyas Salman, Dilan Aksut

Ο γαμπρός είναι περίπου 60 χρονών, πέρασε χρόνια στη φυλακή, και άρα δεν είναι ακριβώς σε ηλικία γάμου. Για την ακρίβεια, ο επικείμενος γάμος γίνεται για να μπει τέλος στη βεντέτα ανάμεσα σε δύο μεγάλες οικογένειες. Η νύφη έχει το πρόσωπό της κρυμμένο πίσω από ένα κόκκινο βέλο και περιμένει τον γαμπρό κρατώντας μέσα της τους φόβους της. Η πόρτα κλείνει κι οι θόρυβοι πίσω της σβήνουν. Η νύφη κι ο γαμπρός είναι τώρα μόνοι στο δωμάτιο. Ο γαμπρός δίνει τα δώρα του στη νύφη. Όταν είναι καθιστή, τα πόδια της δεν φτάνουν στο έδαφος. Ο γαμπρός αποκαλύπτει το πρόσωπό της. Το πρόσωπο κάτω από το πέπλο είναι αυτό ενός 14χρονου κοριτσιού. Ο γαμπρός είναι υποχρεωμένος, υπακούοντας στην παράδοση αιώνων, να ολοκληρώσει το γάμο. Η νύφη προσπαθεί να ξεγελάσει τους φόβους της με το χιούμορ. Η νύχτα που περνούν μαζί μοιάζει με παρτίδα σκάκι. Τι θα φέρει το πρωί για τους δύο νεόνυμφους;
       
Κρυστάλλινη Άρκτος – Φεστιβάλ Βερολίνου – Berlin IFF 2012
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας – Würzburg FF 2012
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Α΄ Ανδρικού & Α΄ Γυναικείου Ρόλου – Nürnberg FF 2012


Το όνειρο του Άνταλμπερτ
Του Γκαμπριέλ Ακίμ / Ρουμανία, 2011

Ηθοποιοί: Gabriel Spahiu (Iulica Ploscaru), Doru Ana (Lefardau), Alina Berzunteanu (Coca), Ozana Oancea (Lidia Spataru), Mimi Branescu (Bratosin), Anca Androne (Tatiana/Adalbert

Το Όνειρο του Άνταλμπερτ είναι μια μαύρη κωμωδία, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν σ’ ένα κομμουνιστικό εργοστάσιο της Ρουμανίας, τη δεκαετία του ’80. Η αναπαράσταση ενός εργατικού ατυχήματος προκαλεί ένα πραγματικό, καθώς ο εργάτης που παίζει το ρόλο του θύματος κόβεται στο χέρι. Η ιστορία εκτυλίσσεται το Μάιο του 1986, την επέτειο της ίδρυσης του Κομμουνιστικού Κόμματος και μία μέρα μετά την ιστορική νίκη της Στεάουα Βουκουρεστίου στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ο βασικός χαρακτήρας, ο Ιούλικα, είναι ένας τεχνικός που βρίσκει τον μπελά του όταν του ζητούν να προβάλει δύο προπαγανδιστικές ταινίες για την ασφάλεια στην εργασία στη γιορτή που θα γίνει στο εργοστάσιο.
   
Βραβείο Καλύτερου Πρότζεκτ - Tallinn IFF 2009