Shame, από την Κινηματογραφική Λέσχη Αγίου Νικολάου

Σκηνοθέτης ο πολυβραβευμένος  Στιβ ΜακΚουίν, που συνεργάζεται ξανά με τον Μάικλ Φασμπέντερ σε μια συγκλονιστική και επίκαιρη ταινία γύρω από τις επιλογές που κάνουμε στη ζωή μας και τις εμπειρίες που μας καθορίζουν.

Συμπρωταγωνιστεί η υποψήφια για Όσκαρ Κάρεϊ Μάλιγκαν.

Θαρραλέα και διεισδυτική μελέτη της αστικής μοναξιάς από τον σκηνοθέτη του "Ηunger". Προκλητικές σκηνές σεξ, άφθονο γυμνό, αλλά και μια ψυχρή αποτύπωση ενός κόσμου πλήρους αλλοτρίωσης, μελαγχολικών απολαύσεων και αφόρητης έλλειψης επικοινωνίας - η αθόρυβη κόλαση της σύγχρονης μεγαλούπολης. Βραβείο ερμηνείας και βραβείο κριτικών στο Φεστιβάλ Βενετίας και υποψηφιότητα στις χρυσές Σφαίρες.

Υπόθεση: Ο Μπράντον είναι γύρω στα 30, ζει στη Νέα Υόρκη καιδεν μπορεί να χειριστεί την σεξουαλική του ζωή. Είναι εθισμένος στο σεξ και η μόνη του ενασχόληση στην καθημερινή, τετράγωνη ζωή του είναι να ξελογιάζει γυναίκες, να κινεί τα νήματα σχέσεων εξαρχής καταδικασμένων και ν’ αναλώνεται σε σύντομες σεξουαλικές επαφές, αρνούμενος οποιαδήποτε συναισθηματική εμπλοκή. Όταν η ιδιότροπη, νεότερη αδερφή του μετακομίζει στο διαμέρισμά του, ο κόσμος του Μπράντον εκτροχιάζεται. Φοβάται πως θα πρέπει να διακόψει τη μηχανική τελετουργία που τον βολεύει - σπίτι, δουλειά, κοινωνικές επαφές, τυχαίο σεξ, πλοήγηση στη σαρκική πλευρά του διαδικτύου. Όταν, όμως, εκείνη τραγουδάει το "New York, New York" σ’ ένα κλαμπ, ο Μπράντον βουρκώνει, προφανώς αναπολώντας πώς είναι να συγκινείσαι από μια γνώριμη, ευάλωτη φωνή που μιλά κατευθείαν στην καρδιά σου και μαχαιρώνει την αδιαφορία του. Βλέπει με τρόμο πως έχει σκηνοθετήσει και πρωταγωνιστεί σ’ έναν απρόσωπο κόσμο που δεν υπάρχει, πως έχει δημιουργήσει μια ψευδαίσθηση που καταρρέει μπροστά στη θέα της συμπόνιας και την προοπτική της επαφής. Γιατί τελικά δεν είναι ένας κυνικός  που επιλέγει το σεξ σαν αντίδοτο στην ρουτίνα της καθημερινότητας, αλλά ένα ανθρώπινο στρείδι που παραδίδεται στην κυριαρχία της σάρκας σαν αντίδοτο στην ευαισθησία του.

Το Shame είναι μια μοντέρνα ταινία στο μέτρο που δεν σπεύδει να καλύψει τα "κενά" της καταγωγής των δύο πρωταγωνιστών με εξαντλητικό ψυχολογικό προφίλ και λεπτομέρειες  από την παιδική τους ηλικία κι ενδεχομένως τα βιώματα που τους οδήγησαν στις ακραίες συναισθηματικές τους επιλογές (σεξομανής αδελφός - αδελφή με αυτοκτονική συμπεριφορά). Η πλοκή δεν εξελίσσεται γραμμικά, αλλά αρχίζει από ένα σημείο και αναδρομικά καλύπτει το έδαφος, για να κεντρίσει περισσότερο το ενδιαφέρον. Συνεπές στον τίτλο του, το φιλμ πραγματεύεται το αίσθημα της ντροπής, που αναγκαστικά εκπορεύεται από την ανατροφή, την οικογένεια. Ο Μακουίν χτίζει γύρω από τον σεξομανή Μπράντον ένα κόσμο χωμένο στον υλισμό και στην ταχύτατη ζωή όπου τα  συναισθήματα και η ανθρωπιά απουσιάζουν εντελώς. Εξετάζει ένα χαρακτήρα που έχει στη διάθεσή του όλη την ελευθερία που του παρέχει ο δυτικός πολιτισμός και τη χρησιμοποιεί για να δημιουργήσει την προσωπική του φυλακή. Με το γνωστό του διεισδυτικό ύφος επεκτείνει την οπτική γωνία πέρα από τον κεντρικό του χαρακτήρα, με σκοπό να διερευνήσει τις προκλήσεις των σύγχρονων διαπροσωπικών σχέσεων.

Μοναδικός στο ρόλο του πρωταγωνιστή ο (δίκαια βραβευμένος) Μάικλ Φασμπέντερ, από τα μεγαλύτερα υποκριτικά ταλέντα του σύγχρονου σινεμά, ενώ ο Μακουίν επιβεβαιώνει περίτρανα ότι είναι από τους πιο τολμηρούς σκηνοθέτες της εποχής μας, με την αριστουργηματική αυτή ταινία, που έχει συζητηθεί πολύ.