Ελλάδα - Ακτή Ελεφαντοστού 97-60
Ετσι κρίθηκε
Πριν το τζάμπολ ξέραμε ότι η Ακτή Ελεφαντοστού δεν θα μπορούσε να απειλήσει άμεσα την Εθνική. Αυτό όμως που περιμέναμε να δούμε ήταν ο βαθμός αντίδρασης του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος μετά την πολύ κακή βραδιά της ήττας από την Τουρκία.
Η αλήθεια ότι μετά το προσωρινό μούδιασμα που προκάλεσε το 0-7 των γαλλοθρεμμένων μπασκετικά Αφρικανών, οι παίκτες του Καζλάουσκας ξεμπλόκαραν, ανέβασαν την απόδοσή τους και, το κυριότερο, έδειξαν μεγάλη διάθεση στην άμυνα. Για πρώτη φορά σ' αυτό το τουρνουά η Εθνική άπλωσε την άμυνά της σ' όλο το γήπεδο και είχε σωστή συμπεριφορά στα αντίπαλα πικ εν ρολ. Με αυτά τα δεδομένα, προέκυπταν καλές επιλογές στην επίθεση (παράδειγμα οι φάσεις που βγήκαν με τον Τσαρτσαρή μέσα στη ρακέτα) και η διαφορά άρχισε να ανεβαίνει (20-14 στο 10', 24-14 στο 12', 36-16 στο 17', 47-17 στο 19').
Αν αναρωτιέστε αν ο αντίπαλος δοκίμασε, όπως και οι προηγούμενοι, άμυνα ζώνης, σας ενημερώνουμε ότι πράγματι το επιχείρησε. Μόνο που αυτή τη φορά η αντίδραση της Εθνικής ήταν η ενδεδειγμένη (σωστή κυκλοφορία, πάσα στον ψηλό) ενώ, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, οι Ιβοριανοί δεν ίδρωναν να κυνηγούν τους δικούς μας παντού.
Το ζητούμενο στο δεύτερο ημίχρονο (αφού ουδείς ασχολιόταν με το σκορ το οποίο ανέβαινε συνεχώς την ανηφόρα 54-23, 64-30, 72-31) ήταν να πάρουν αρκετό χρόνο συμμετοχής παιδιά που δεν έχουν παίξει πολύ (Βουγιούκας, Καϊμακόγλου, Πρίντεζης) και παράλληλα να μην πέσουν οι ρυθμοί. Ο στόχος αυτός επετεύχθη καθώς ο Πρίντεζης και ο Καλάθης κατά κύριο λόγο και δευτερευόντως ο Καϊμακόγλου έβγαλαν μεγάλες ποσότητες ενέργειας και έδειξαν έτοιμοι να βοηθήσουν αποφασιστικά και στα δύσκολα αν και εφόσον τους ζητηθεί.
Το αστέρι
Θα ήταν κρίμα να ξεχωρίσουμε κάποιον γιατί η εξαιρετική αντίδραση ήταν προϊόν συλλογικής προσπάθειας και ομαδικού...εγωισμού. MVP, κατά την ταπεινή μας άποψη, ήταν η διάθεση για άμυνα ακόμα και όταν όλα είχαν κριθεί.
Απογοήτευση
H ήττα από την Τουρκία γιατί ακόμα μας πονάει.
Σχόλιo
Μακριά από τη λογική των υπολογισμών και με κύριο γνώμονα την προστασία της αξιοπιστίας του ελληνικού μπάσκετ, η Εθνική θα πρέπει να κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να νικήσει την Πέμπτη και τη Ρωσία. Και ας πέσει πάνω στους Ισπανούς και στη συνέχεια, αν περάσει, στους Αμερικανούς. Συνήθως ο δύσβατος δρόμος οδηγεί στην αρετή. Οπότε ας τον ακολουθήσουμε....
Τα δεκάλεπτα: 20-14, 47-19, 81-38, 97-60
Ακτή Ελεφαντοστού: Αμπουό 4 (1), Ντιαμπατέ 4, Αμαγκού, Κονατέ 2, Λαμιζανά 9 (1), Εν'Ντιαγέ 6, Ασί 11, Καλέ 8, Ταπέ 2, Έντι 9 (3), Κονέ 5
Ελλάδα: Βουγιούκας 4, Μπουρούσης 9 (2), Ζήσης 4, Σπανούλης 10 (2), Καλάθης 15, Φώτσης 6 (2), Πρίντεζης 12 (1), Περπέρογλου 1, Τσαρτσαρής 12, Διαμαντίδης 5 (1), Καϊμακόγλου 8(2), Σχορτσιανίτης 10
Πριν το τζάμπολ ξέραμε ότι η Ακτή Ελεφαντοστού δεν θα μπορούσε να απειλήσει άμεσα την Εθνική. Αυτό όμως που περιμέναμε να δούμε ήταν ο βαθμός αντίδρασης του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος μετά την πολύ κακή βραδιά της ήττας από την Τουρκία.
Η αλήθεια ότι μετά το προσωρινό μούδιασμα που προκάλεσε το 0-7 των γαλλοθρεμμένων μπασκετικά Αφρικανών, οι παίκτες του Καζλάουσκας ξεμπλόκαραν, ανέβασαν την απόδοσή τους και, το κυριότερο, έδειξαν μεγάλη διάθεση στην άμυνα. Για πρώτη φορά σ' αυτό το τουρνουά η Εθνική άπλωσε την άμυνά της σ' όλο το γήπεδο και είχε σωστή συμπεριφορά στα αντίπαλα πικ εν ρολ. Με αυτά τα δεδομένα, προέκυπταν καλές επιλογές στην επίθεση (παράδειγμα οι φάσεις που βγήκαν με τον Τσαρτσαρή μέσα στη ρακέτα) και η διαφορά άρχισε να ανεβαίνει (20-14 στο 10', 24-14 στο 12', 36-16 στο 17', 47-17 στο 19').
Αν αναρωτιέστε αν ο αντίπαλος δοκίμασε, όπως και οι προηγούμενοι, άμυνα ζώνης, σας ενημερώνουμε ότι πράγματι το επιχείρησε. Μόνο που αυτή τη φορά η αντίδραση της Εθνικής ήταν η ενδεδειγμένη (σωστή κυκλοφορία, πάσα στον ψηλό) ενώ, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, οι Ιβοριανοί δεν ίδρωναν να κυνηγούν τους δικούς μας παντού.
Το ζητούμενο στο δεύτερο ημίχρονο (αφού ουδείς ασχολιόταν με το σκορ το οποίο ανέβαινε συνεχώς την ανηφόρα 54-23, 64-30, 72-31) ήταν να πάρουν αρκετό χρόνο συμμετοχής παιδιά που δεν έχουν παίξει πολύ (Βουγιούκας, Καϊμακόγλου, Πρίντεζης) και παράλληλα να μην πέσουν οι ρυθμοί. Ο στόχος αυτός επετεύχθη καθώς ο Πρίντεζης και ο Καλάθης κατά κύριο λόγο και δευτερευόντως ο Καϊμακόγλου έβγαλαν μεγάλες ποσότητες ενέργειας και έδειξαν έτοιμοι να βοηθήσουν αποφασιστικά και στα δύσκολα αν και εφόσον τους ζητηθεί.
Το αστέρι
Θα ήταν κρίμα να ξεχωρίσουμε κάποιον γιατί η εξαιρετική αντίδραση ήταν προϊόν συλλογικής προσπάθειας και ομαδικού...εγωισμού. MVP, κατά την ταπεινή μας άποψη, ήταν η διάθεση για άμυνα ακόμα και όταν όλα είχαν κριθεί.
Απογοήτευση
H ήττα από την Τουρκία γιατί ακόμα μας πονάει.
Σχόλιo
Μακριά από τη λογική των υπολογισμών και με κύριο γνώμονα την προστασία της αξιοπιστίας του ελληνικού μπάσκετ, η Εθνική θα πρέπει να κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να νικήσει την Πέμπτη και τη Ρωσία. Και ας πέσει πάνω στους Ισπανούς και στη συνέχεια, αν περάσει, στους Αμερικανούς. Συνήθως ο δύσβατος δρόμος οδηγεί στην αρετή. Οπότε ας τον ακολουθήσουμε....
Τα δεκάλεπτα: 20-14, 47-19, 81-38, 97-60
Ακτή Ελεφαντοστού: Αμπουό 4 (1), Ντιαμπατέ 4, Αμαγκού, Κονατέ 2, Λαμιζανά 9 (1), Εν'Ντιαγέ 6, Ασί 11, Καλέ 8, Ταπέ 2, Έντι 9 (3), Κονέ 5
Ελλάδα: Βουγιούκας 4, Μπουρούσης 9 (2), Ζήσης 4, Σπανούλης 10 (2), Καλάθης 15, Φώτσης 6 (2), Πρίντεζης 12 (1), Περπέρογλου 1, Τσαρτσαρής 12, Διαμαντίδης 5 (1), Καϊμακόγλου 8(2), Σχορτσιανίτης 10
Μείνε ενημερωμένος
Εβδομαδιαία ενημέρωση για εκδηλώσεις, νέα και πολιτιστικά δρώμενα της Κρήτης.