Toυρκία - ΗΠΑ 64-81

Ο Τάνιεβιτς έπαιξε από πολύ νωρίς το χαρτί της ζώνης στην άμυνα μήπως και αποσυντονίσει τη λειτουργία των Αμερικανών, όμως εγκατέλειψε γρήγορα την (κακή) ιδέα. Ο Σιζέφσκι είχε διαβάσει καλά το αντίπαλο παιχνίδι και είχε ετοιμάσει το αντίδοτο. Πέρα από το γρήγορο ρυθμό, εφερε τον Ντουράντ στο high post για να σουτάρει από μακριά και με συνοπτικές διαδικασίες τη σμπαράλιασε. Ήταν εύκολο για αθλητικούς παίκτες του "coach K" να διεισδύουν και να ψάχνουν πάντα την καλύτερη δυνατή λύση για να σκοράρουν.

Μετά το 15-14 στο 6' από τα διαδοχικά τρίποντα του Τούρκογλου, οι Αμερικανοί δεν κοίταξαν άλλη φορά πίσω. Την ίδια ώρα που ο Ιλιασόβα ήταν σκιά του εαυτού του, ο Ντουράντ οδηγούσε εκ του ασφαλούς τις ΗΠΑ στην κορυφή του παγκόσμιου μπάσκετ μετά από 16 χρόνια και το Μουντομπάσκετ του Καναδά. Το πρώτο δεκάλεπτο μπορεί να ολοκληρώθηκε με το εύθραστο 17-22, όμως ήδη από το 15' το συγκρότημα του Σιζέφσκι είχε εξασφαλίσει διψήφια διαφορά (21-31), η οποία όχι μόνο παγιώθηκε (26-36), αλλά αυξήθηκε σε σύντομο διάστημα (32-50).

Οι Τούρκοι συμβιβάστηκαν από πολύ νωρίς με την ιδέα της ήττας στον τελικό, δεν έκαναν πολλά για να αλλάξουν τη μοίρα τους. Με τα τρίποντα του Αρσλάν ο κόσμος αναθάρρησε (41-52), γρήγορα όμως οι ισορροπίες αποκαταστάθηκαν. Ο Όντομ πήρε την κατάσταση στα χέρια του και δια χειρός αυτού έγινε το 50-70 στο 33'. Δεν υπήρχε πια επιστροφή για τους γείτονες, οι οποίοι προσπάθησαν να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις, αλλά αλήθεια είναι πως δεν κάλυψαν κόσμο και θεατές με την αγωνιστικότητά τους. Σαν να έμειναν στον ημιτελικό. Ούτε έπεισαν πως ήταν καλύτερη ομάδα από τη Σερβία, τη Λιθουανία ή ακόμη από την Αργεντινή ή την Ισπανία, οι οποίες έμειναν εκτός τετράδας.