Ναι, υπάρχει πρόβλημα (Μέρος 1ο)

Υπάρχει μια αριστερή αντίληψη, που είναι και της μόδας, ότι για την κρίση ευθύνονται οι τράπεζες. Αλήθεια φίλε Γιάννη, το πιστεύεις αυτό; Οι τράπεζες σε αναγκάσανε να πάρεις δάνειο για υπερπολυτελείς διακοπές; Όχι, αλλά δεν σε πείραξε και πολύ να πας τώρα και να πληρώνεις λίγο λίγο. Και κάποια στιγμή που ζορίστηκες, σου ήρθε μια ιδέα. Να ζητήσεις και άλλο δάνειο από την τράπεζα για να ξεχρεώσεις. Και όντως, η τράπεζα σου έδωσε, αλλά είχαν παλιώσει τα έπιπλα στο σαλόνι μετά από 5 χρόνια (έλεος δηλαδή). Σκέφτηκες λοιπόν να πάρεις νέα και  θα σου δώσει η τράπεζα άλλο δάνειο για όλα μαζί. Και ώ εκ θαύματος, στην έκανε τη διευκόλυνση. Αλλά αντί να βάλεις μυαλό, πήγες και αγόρασες αυτοκίνητο με κίνηση στους 4 τροχούς και μεγάλο κυβισμό, μπας και ζηλέψει ο γείτονάς σου. Σωστά; Σωστά! Και σε ρωτάω φίλε μου Γιάννη. Ήξερες ή δεν ήξερες ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να πληρώσεις; Το ήξερες. Αλλά η αλαζονεία και το ψώνιο σου είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που δεν το σκέφτηκες καν. Και τώρα ζητάς από τους λαούς της Ευρώπης που έχουν χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο από εσένα, να το χαμηλώσουν κι άλλο για να συνεχίσεις εσύ να έχεις τις ανέσεις σου. Ένας σοφός άνθρωπος είπε: "Η κατάντια του σύγχρονου κόσμου είναι ότι οι άνθρωποι ξοδεύουν χρήματα που δεν έχουν για να αγοράσουν πράγματα που δεν χρειάζονται, ώστε να καταφέρουν να εντυπωσιάσουν ανθρώπους που δεν συμπαθούν." Σκέψου το λίγο πριν συνεχίσεις το διάβασμα.

Και πάμε στο δεύτερο μεγάλο κομμάτι. Παραγωγή. Η Ελλάδα παρήγαγε τα πάντα. Από τα πιο απλά γεωργικά προϊόντα μέχρι τα πιο βαριά βιομηχανικά. Οι τράπεζες κατάστρεψαν την παραγωγή ή οι Ευρωπαίοι; Οι "εχθροί" μας, δώσανε χρήμα για να βελτιώσουμε τη βιομηχανία και την παραγωγή μας. Και εμείς τί κάναμε; Πήραμε τις επιδοτήσεις, πλαστογραφήσαμε τα δικαιολογητικά (φυσικά και όχι εσύ φίλε μου Γιάννη, για τον γείτονά σου τον Κώστα το λέω), και καταφέραμε να έχουμε παραγωγή ελιών στο βυθό της θάλασσας. Μιλάμε για παγκόσμια πρωτοτυπία, όχι αστεία! Πήραμε επιδοτήσεις για να προσλάβουμε κόσμο ώστε να αναπτύξουμε τις επιχειρήσεις μας και αντί για αυτό, βάλαμε στο ΙΚΑ τους φίλους μας που δούλευαν αλλού ανασφάλιστοι και κρατήσαμε τα ρέστα για την πάρτη μας. Τόσο σίγουροι ήμασταν ότι τα λεφτά θα συνεχίσουν να έρχονται. Καταστρέψαμε τεράστιες αγροτικές εκτάσεις και ξεκινήσαμε να παράγουμε βαμβάκι. Μια παραγωγή ακριβή και κυρίως, άχρηστη. Αλλά βλέπεις, αυτό επιδοτούταν τότε. Και είναι μόνο λίγα από τα παραδείγματα αυτά.

Και ο κυριότερος λόγος που καταστρέψαμε την παραγωγή; Γιατί είμαστε καράβλαχοι τσομπάνιδες και σνομπάραμε τα ελληνικά προϊόντα. Αν δεν ήταν Γερμανικό, Αμερικανικό ή Ιαπωνικό, τότε δεν ήταν αρκετά καλό για εμάς. Ποιός θυμάται τις οικιακές συσκευές Πίτσος, τα εργοστάσια ζάχαρης και τα αυτοκίνητα Nissan. Ναι, αυτά τα τελευταία υπάρχουν ακόμα. Ποιός όμως θυμάται ότι υπήρχε εργοστάσιο παραγωγής στην Αττική; Κανείς. Βάλαμε στη ζωή μας τα πάντα, αρκεί να μην παράγονταν στην Ελλάδα μας. Δίναμε τα λεφτά μας σε κάθε είδους πολυεθνική. Αυτές κάνανε τη δουλειά τους. Τα πήρανε και τα επιστρέψανε στις χώρες τους. Για να δημιουργηθούν εκεί δρόμοι και να υπάρχουν εκεί γάζες στα νοσοκομεία. Μπράβο μας...

Έτσι κλείσαμε τα εργοστάσιά μας. Και μετά παραπονιέσαι για την ανεργία και λες ότι φταίνε οι μετανάστες που παίρνουν τις δουλειές. Αν όμως έρθει η ώρα, εσύ προτιμάς να κάτσεις αραχτός να πιείς τον φραπέ σου παρά να πας να κάνεις οποιαδήποτε χειρονακτική εργασία. Αυτό έλειπε άλλωστε, εσύ έδωσες τα φώτα σου σε όλο τον κόσμο...

Υ.Γ.: Ξεκίνησα με τις ευθύνες του Έλληνα. Στο επόμενο άρθρο θα ασχοληθώ με τις ευθύνες της πολιτείας (σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο). Ναι, είναι πολλές.

Υ.Γ. 2: Αφορμή για το άρθρο και τον κάπως απότομο τόνο, στάθηκε η εμπειρία ενός γνωστού μου, που βρήκε δουλειά προχθές (μετά από 10 μήνες άνεργος) με 960€ μισθό, πλήρη ένσημα και αρνήθηκε γιατί θα έπρεπε να δουλεύει 6 μέρες την εβδομάδα συμπεριλαμβανομένου του Σαββάτου. Η επίσημη δικαιολογία του είναι ότι θα είναι πολύ κουρασμένος και δεν θα μπορεί να βγαίνει τα Σαββατόβραδα. Και μετά εγώ είμαι ο κακός άνθρωπος που λέω ότι μερικοί άνθρωποι δεν ψάχνουν για λύσεις αλλά για ευκαιρία να γκρινιάζουν...

Το γρανάζι γράφει μόνο για το Digital Crete.