Μήπως λίγο το παρακάνουμε;

Θα σας πω την αλήθεια, δεν παρακολουθώ τηλεόραση. Από το διαδίκτυο έμαθα για την διαφήμιση γνωστού κόμματος που μας πήγαινε σε μια αίθουσα διδασκαλίας και είχαν την εύλογη απορία τα παιδάκια γιατί δεν είναι η Ελλάδα στο Ευρώ. Αηδίασα. Φουλ λαϊκισμός για ένα θέμα στο οποίο υπάρχει παντελής άγνοια στον κόσμο. Αλλά φυσικά έχει καλλιεργηθεί η εντύπωση πως η επιστροφή στη δραχμή θα είναι καταστροφική και σε καμία περίπτωση η φιλότιμη τούτη πολιτική παράταξη, δε θέλει να επενδύσει στους φόβους των ανθρώπων προς όφελος της.

Γιατί λέει θα πτωχύνουμε σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Γιατί τα λεφτά μας θα πάψουν να είναι 10 ή 20 ή 100 χιλιάδες και θα γίνουν 5 και 10 και 40 και οποιοδήποτε άλλο νούμερο μπορεί να κατεβάσει ο ανθρώπινος νους. Γιατί θα πάρουν τα λεφτά μας οι κουμουνισταί (δεν έχει πολυτονικό σύστημα ο υπολογιστής για να δώσω έμφαση). Γιατί οι πέντε δεκάρες που έχει ο καθένας μας στην άκρη για μια δύσκολη ώρα, θα χάσουν την αξία τους. Και άλλα διάφορα που ο καθένας έχει το δικαίωμα να πει και να στηρίξει με πάθος. Και αναρωτιέμαι εγώ ο αδαής. Κατανοούνε οι άνθρωποι τα πλεονεκτήματα ενός εθνικού νομίσματος; Ας δούμε λίγο αυτό το τρομακτικό σενάριο μπας και κατανοήσουμε λίγο τι γίνεται.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι η εκλεγείσα παράταξη κηρύσσει στις 18 του μήνα τη χώρα σε κατάσταση άτακτης χρεοκοπίας. Η αγορά καταρρέει, τα σούπερ μάρκετ αδειάζουν και ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και προκαλεί χάος και επεισόδια. Αυτό φυσικά μέχρι να καταλάβει ότι οι τράπεζες ακόμα διαθέτουν χρήματα για το κοινό! Πόσο να πάρει άραγε αυτό; Μέχρι να πας σε ένα μηχάνημα αυτόματης ανάληψης! Όχι, φίλε αναγνώστη, δεν θα μπορέσεις να σηκώσεις 7.000 Ευρώ για να κεράσεις Μπον-φιλέ και αστακομακαρονάδα την παρέα σου σε γνωστά κυριλέ εστιατόρια με τη συνοδεία καμπερνέ του 87. Και σε ρωτάω. Πρόκειται να έκανες κάτι τέτοιο ούτως ή άλλως; Όχι; Ωραία. Άρα απλά από ανασφάλεια θέλεις όλα σου τα λεφτά διαθέσιμα. Δεκτό και αυτό, δεν είμαι εγώ αυτός που θα σε κρίνει. Θα μπορείς να κάνεις αναλήψεις έως ενός συγκεκριμένου ποσού ώστε να μπορείς να καλύπτεις τις βασικές σου ανάγκες. Το μέγεθος του ποσού αυτού, φυσικά και δεν θα μπορούσαμε να το ξέρουμε, αλλά δεν πρόκειται να μείνεις νηστικός.

Πως συνεχίζει το σενάριο; Τα ζωνάρια σφίγγουν, έστω και προσωρινά, οι Έλληνες σταματάμε να κάνουμε τη ζωάρα μας, σταματάμε να ξοδεύουμε αλόγιστα και ασύστολα και κάνουμε, ίσως για πρώτη φορά στη ζωή μας, οικονομία στις σπατάλες μας. Ναι, φίλε Έλληνα, το να βγεις 5 φορές την εβδομάδα για βραδινή έξοδο και να καταναλώνεις 200 Ευρώ αλκοόλ τη βραδιά, είναι αλόγιστα έξοδα (φυσικά και δεν το κάνεις εσύ, για τον πλούσιο γείτονά σου το λέω). Μέχρι να δούμε φώς στο τούνελ. Τι φως; Αυτό που θα φέρει η υποτίμηση του νέου νομίσματος. Της αγαπητής δραχμής μας. Γιατί όταν θα τυπωθεί νέο νόμισμα, το κράτος κάνει ότι θέλει πλέον. Αποκτά και πάλι τη χαμένη του εξουσία και μπορεί ανα πάσα στιγμή να δώσει αρκετά ώστε οι κάτοικοί του να αντέχουν, κοντά στα όρια της φτώχειας μεν, μακριά από της εξαθλίωσης δε. Πώς νομίζετε ότι βγήκε τόσο γρήγορα η Αμερική από την κρίση ακινήτων του 2008; Τύπωσε δολάρια, τα έσπρωξε στην αγορά, δεν επίτρεψε στα κυρίαρχα μέσα να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας και επέστρεψε άμεσα σε τροχιά ανάπτυξης. Ο λόγος που δεν μπορεί να το κάνει αυτό η Ελλάδα, είναι προφανώς ότι δεν μπορεί να τυπώσει χρήμα.

Ταυτόχρονα, εφ’ όσων δεν είμαστε υπό καθεστώς Ευρώ, επιβάλλονται δασμοί στα ξένα προϊόντα. Οι τιμές τους ανεβαίνουν και τα εγχώρια προϊόντα γίνονται πιο ανταγωνιστικά. Αυτό σημαίνει αύξηση των πωλήσεων που με τη σειρά του οδηγεί στην αύξηση της παραγωγής. Η αύξηση της παραγωγής οδηγεί στη μείωση της ανεργίας. Η μείωση της ανεργίας στην αύξηση της ζητούμενης ποσότητας αγαθών. Αυτό με τη σειρά του στην αύξηση της παραγωγής και περεταίρω μείωση της ανεργίας. Βλέπετε τη δυναμική που μπορεί να δώσει η στροφή του καταναλωτή προς το εγχώριο προϊόν;

Οπότε υπάρχει «κίνδυνος» αλλαγής νομίσματος; Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω τους άπειρους θεωρητικούς λόγους που είναι αδύνατη (προσοχή, δεν είπα «δύσκολη» ή «απίθανη») η άμεση επιστροφή στη δραχμή μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο αλλά αντίθετα, θα θέσω ένα πρακτικό ζήτημα που ο καθένας με λιγοστές γνώσεις μπορεί να κατανοήσει. Για να λειτουργήσει η αγορά, πρέπει να τυπώνουν χαρτονομίσματα 8 μήνες στην καλύτερη και επειδή στην Ελλάδα δεν διακρινόμαστε για τα αντανακλαστικά μας, θα πω 1 χρόνο για να είμαστε μέσα. Κοινώς, αυτό που μπορεί να γίνει, θα είναι να δοθεί μια μελλοντική ημερομηνία επιστροφής.

Καταλήγοντας, πρέπει να παραδεχτούμε ότι θα υπάρξει ένα πράγμα θα μας ζορίσει. Θα αναγκαστεί ο Έλληνας να δουλέψει εργάτης, αγρότης, βοσκός και να ασχοληθεί με επαγγέλματα τα οποία μέχρι πριν λίγο καιρό περιφρονούσε. Δεν πειράζει. Ας μην είμαστε όλοι αφεντικά, έτσι για αλλαγή.